Leerlingen Emma Smorenburg en Robin Looijenga (2 vwo) maakten een leuk verslag van de regiofinale van de First Lego League op 24 januari bij Fontys in Eindhoven in het kader van het vak Wetenschapsoriëntatie. Aan de First lego league nemen 250.000 leerlingen uit 70 landen deel.  Leerlingen bedenken en voeren zelf een onderzoek uit tijdens de lessen Wetenschapsoriëntatie (WEOR) in klas 2VWO in teams over innovatie rondom het thema ‘Unearthed’ en werken dit uit in een verrassende presentatie of ze bouwen en programmeren de beste LEGO robot waarmee ze zoveel mogelijk missies kunnen uitvoeren.

Op de foto’s staan Emma en Robin en verder nog Benjamin Loyd, Jens van Kollenburg, Pim Gijsbers en Ties van Meer. De leerlingen gaven een presentatie over ‘humane manieren om dassen te verplaatsen bij het treinspoor’ en ze namen deel aan een robotwedstrijd.

S ’ochtends rond negen uur komen we bij de Lego League. Het vindt plaats in een hele grote school. We richten een tafeltje in die voor ons is aangewezen, en lopen een beetje rond. We vinden de plaats waar wij moeten presenteren, en oefenen alvast. Halverwege komt de jury binnen en sturen ons weg, omdat ze dingen willen klaarleggen. We overleggen nog even kort op de gang, maar de jury roept ons al heel gauw binnen. We doen onze presentatie. Als die klaar is krijgen we nog een paar vragen van de jury, waar ik het gevoel bij heb dat er ook foute antwoorden op zijn. Als we klaar zijn, zegt iedereen dat we het super goed gedaan hebben. Daarna is het de beurt van de robotteams. Zij hebben een oefenwedstrijd. De robot van een van de teams doet het heel slecht. Gelukkig is het een oefenwedstrijd! Daarna moeten we wachten op de opening. We vinden een whiteboard achter onze tafel en tekenen er wat op. Dan is de opening. Die is heel leuk, er wordt een heel verhaaltje om het thema heen verteld. Daarna beginnen de echte wedstrijden. De eerste wedstrijd gaat het heel goed. Maar elke westrijd gaat steeds slechter, helaas. Tussen de wedstrijden door is het telkens heel lang wachten. Gelukkig zijn er heel veel activiteiten voor tijdens het wachten georganiseerd. Er is bijvoorbeeld een biljarttafel. We zoeken de spullen die nodig zijn voor biljarten, en we vinden een paar biljart ballen. Nu alleen nog de keus. We zoeken ze, kijken  of er ergens in de tafel een vak zit waar de keus kunnen liggen, maar geven uit eindelijk op. Dan maar iets anders doen, gelukkig zijn er opties genoeg! Er is bijvoorbeeld een variant van pacman, waar je zelf een spookje kunt zijn. Je kunt ook je eigen sleutelhanger maken, met een op afstand bestuurbaar raceautootje racen en opdrachten uitvoeren, en er is een grote pot met dinotanden waarbij je moet raden hoeveel er erin zitten. Een teamgenoot blijkt het nu, een paar weken later, goed geraden te hebben!  Er is ook een gratis softijsje met discodip voor iedere deelnemer. Mijn teamgenote en ik besluiten op twee momenten op de dag ons ijsje te delen, zodat het is of we allebei twee ijsjes ophebben. Er is ook een tafel waar je kunt schaken. Mijn teamgenote en ik gaan zitten voor een potje en net als we zijn begonnen, komt er iemand naar ons toe. Hij begint een hele ingewikkelde uitleg in het Engels over hoe je een leuke moeilijkere variant kunt spelen, die ik maar moeilijk kan begrijpen. Als ik het uiteindelijk dan toch heb begrepen, en hij weer wegloopt, besluiten we gewoon door te gaan met ons normale potje.

Als aan het eind van de dag de prijsuitreiking is, hopen we dat we hebben gewonnen. Er zijn dertien teams, en tien prijzen. Elke keer als er een prijs uitgereikt wordt aan een team, denken we dat de volgende dan écht voor ons is. Ik zal je vertellen, we hebben niks gewonnen. Zelfs niet de troostprijs. Ze vonden de presentatie niet innovatief genoeg, en de robotwedstrijden te matig. Toch een beetje teleurgesteld gaan we weer naar huis. Maar toch is het wel een hele leuke dag geweest!