Op dinsdag 23 september wandelt een kleurrijk figuur het Rythovius binnen. Het haar iets langer dan ‘normaal’, baret op het hoofd met een oud insigne van de vredesbeweging, pientere oogjes en een open houding. Het is Wim van de Vondevoort, voormalig jeugdleider van schaakvereniging De Kemppion, voormalig leerling van het Rythovius (zal ongeveer 1968 zijn geweest), voormalig eigenaar van de bruine kroeg ‘In d’n Olie-fant’ in Veldhoven, en nog steeds een sterke, praatgrage schaker uit Steensel. Hij komt simultaanschaken. Hij zal het deze middag opnemen tegen acht leerlingen en drie personeelsleden van het Rythovius. Tijdens de eerste Rythovius-simultaan wist de school één vol en twee halve punten te pakken. We weten dus dat we wat kunnen, en zijn benieuwd of er nieuwe successen mogelijk zijn.

Na een gemoedelijke kennismaking en een voorstelronde nemen zijn tegenstanders allemaal achter de zwarte stukken plaats, Wim speelt op steeds met wit. Hij wandelt van bord naar bord, doet overal een eerste zet, en komt dan terug bij het eerste bord. Dan doet de tegenstander een zet, die prompt beantwoord wordt door Wim, die zijn ronde weer afmaakt. Enzovoorts. Lokaal 62 is een oase van rust en hersenactiviteit geworden!

De langere bedenktijd die zijn tegenstanders steeds hebben is natuurlijk een voordeel. Maar: Wim is geroutineerd, overziet meestal in een enkel ogenblik de kansen en gevaren in een stelling, en weet steeds goede velden voor zijn stukken te kiezen. En op een aantal borden blijft het materiaal in het begin nog wel ongeveer gelijk, maar heeft Wim wel een voordeligere stelling. Hij drukt zijn tegenstander in de verdediging, en dan is een foutje snel gemaakt! Zo vergaat het Itim, Guyan, Zonglian en Ties. Zonder slecht te spelen komen ze uiteindelijk verloren te staan. De sluwe Wim weet die partijen te winnen!

Rowin is jeugdlid bij De Kemppion, en Wim en hij kennen elkaar. Het aftasten in de opening wordt gevolgd door een dapper gespeeld middenspel. Verrassend genoeg weet Wim geen voordeel te bereiken! Rowin heeft alleen één probleem: Hij heeft nog een andere afspraak en moet op tijd weg. In compleet gelijke stelling moet hij hierdoor opgeven. Heel jammer, maar we hebben gezien hoe goed hij speelt. Compliment!

Stijn (HR-stagiair) speelt geen standaardopening, maar gaat creatief te werk! Na de opening lijkt het een chaos op het bord, maar de stand blijkt volkomen in evenwicht (computeranalyse achteraf). Maar ook hier wordt een fout gemaakt: Toren kwijt! En Wim laat ook deze prooi niet meer los.

Collega Peter Saris weet het materiaal ook gelijk te houden, totdat hij de kans krijgt met zijn dame een ongedekt pionnetje op b2 te pakken. Dat doet hij dan ook, maar Wim heeft verder gekeken! De dame wordt afgesloten van de verdediging, en de open b-lijn wordt een snelweg richting de koning van Peter. Een overweldigende aanval overspoelt zijn stelling, en niet veel later volgt een fraai mat.

De simultaanspeler heeft één recht meer dan zijn tegenstanders. De regel “aangeraakt is zetten!” geldt niet voor hem. Sterker nog, als hij een zet heeft gedaan op het ene bord, doorloopt naar het volgende, maar daar nog geen stuk heeft aangeraakt, mag hij nog terug naar het vorige bord om een andere zet te doen. Een zeldzaamheid, maar het komt weleens voor. In ons team is Luuk van de listige zetten. Niet één, maar enkele keren moet Wim van dit recht gebruik maken als hij nog net op tijd ziet dat de zet van Luuk wat ‘gemener’ was dan eerst ingeschat. Dat zegt iets over de kwaliteit van zijn zetten! Tot ver in het middenspel blijft de stand gelijk. Maar uiteindelijk is ook hier één foutje van Luuk genoeg om Wim beslissend voordeel te geven.

Collega Peter Stokkermans komt in een heel scherpe stelling terecht. Materiaal gelijk, en beide spelers met aanvalskansen. Wim snoept eerst één ongedekt pionnetje mee, dat kan nog niet veel kwaad. Maar hij is te gulzig. Het tweede ongedekte pionnetje dat Wim slaat was lokaas, en laat de aanval van Peter binnenkomen. Wim kan nog een pion tot dame promoveren, maar de aanval niet meer stoppen. Een vol punt voor het Rythovius!

De stille kracht Mattia is duidelijk een strateeg. In de opening geeft hij geen krimp, en zelfs in het middenspel weet hij het materiaal gelijk te houden. Ook staan zijn stukken prima opgesteld. Uiteindelijk wordt er afgeruild totdat ieder vijf pionnen en een toren overhoudt. Geen van beide spelers ziet nog winstkansen, en op dat moment biedt Wim remise aan! Prima gespeeld Mattia, een zwaarbevochten half punt voor het Rythovius!

En als laatste blijft Jan over. De enige die in de eerste simultaan een (heel mooi) vol punt wist te scoren. Ook nu komt hij weer goed uit de opening. Winstkansen? Jazeker! Maar als de eerste kansen niet gepakt worden, overkomt Jan een slordigheidje. Wim geeft met een loper schaak en valt tegelijkertijd met die loper een toren aan. Dat kost een toren, al krijgt hij er de loper voor terug. Tekenend voor hoe goed Jan stond, is dat hij in het eindspel nog steeds een winstkans heeft. In deze stelling, Jan (zwart) aan de beurt, is de winst binnen te halen: pion doorschuiven naar b3!

Jan dacht dat als Wim de toren naar b7 zou spelen, de pion verloren zou gaan. Hij is niet te dekken… Maar dan speel je b2! En als Wim dan de pion zou slaan, gaat het paard naar d1! Schaak, en aanval op de toren! Dan zou Jan met extra paard en pion ook deze simultaan tot een goed einde hebben gebracht. Maar helaas ziet Jan deze kans over het hoofd. Bijkomend nadeel voor hem: Het is de laatste partij, Wim hoeft niet meer rond te lopen, maar komt gewoon tegenover hem zitten. Het voordeel van de langere bedenktijd is weg. In dit eindspel weet Wim Jan van huis en haard te beroven, en moet Jan in een nederlaag berusten.

Na deze ontknoping wordt Wim bedankt voor zijn aanwezigheid, zijn enthousiasme en zijn goede spel. Alle deelnemers ontvangen een klein aandenken, en Wim een lekkere fles. We sluiten af met een groepsfoto!

Ondanks de 9,5-1,5 nederlaag kijken we terug op een gezellige, leerzame middag vol hersentraining! Er zijn al weer plannen om in het voorjaar een derde simultaan te organiseren!